“bubut”

dakal lang mumukul a maleparan la,
mekad uling dakal ing pakibaluan da,
mupin aggiang dakal ing bage balu ra,
bala ra laganas balung balu rana.

maririne ku pin karetang talangka
uling kareni ro yayabas a seria,
uling neng magtas la reng taung aliwa,
matalik lang magtas a pamangandiria.

nung wari mo sana, neng atin susulung,
ing alub da namu, igutan dong murung,
imbes sopan da la keng nung nu misantung
e la maging dusing o magin lang kurung.

kanita atin kung kemadang amanu
a titikul sukad ampong e rimadu,
iti e ke igse nune ing gewa ku,
ditak ditakan keng pilit pemanustu;

aggiang kulang ya man leguan king minuna,
e ke pepaburen ketang kabilian na,
e ke pepaburen lubas anggang angga
o sinabi ku man a e ya poesia.

atin kung kaklasi kanitang greid por ku
a ing kagiwan na greid wan mu o greid tu,
pikatulan da ya, pero keya ngaku,
sopan dakang maging bage ke greid tamu.

mas mayap na ita kesa keng ing gawan
igutan ke iti o kalian munaman,
uling na’ng silbi ku nung ita ing daptan,
mekad pin binie Ne ning Dios ban kung sopan.

misan menagtal kung manggang e malulut,
metung manggang berdi, metung manggang bubut,
asna ku kaniaman mengan at linangut,
king saup ning baguk at asin pisamut.

Posted in Bie, PL Tuazon Sabandal, Poesia | Leave a comment