ING MALUKANG PAGKARINAN

nang: PL Sergio Gramonte Calayag

Ing kauran yang paratang, ala ka man salilungan
At keng marimlang panaun ala ka ring pagkambilan
Mapaling aslag ning aldo, ala keka ing magpanpan
Tutung misna king kasakit, alang baleng pagsantungan

Tutung alang maniaman pa, keng malukang pagkarinan
Yumung lugud at pakamal, kareng pusu makatanam
Mengari yang metung sibul, dadagus yang alang tuknang
Alang patad agyang dit’man danuman na misnang lalam

Pakiyarle kareng ayup, king taldawa la luluyun
Keting labuad manyulapo, kilub na ning patingapun
Pangaras na ning kabengian ketang pugad la mamapun
Mibalik la keng karinan, ilang keti mititipun

Pibale-bale ning tau, ini iyang kayang pugad
Tune iyang pagsantungan deni nang mikakapatad
Ing e pamikakaintindi, keni maulu yang agad
Nung ninu ing migkulangan iyang agad maniad tawad

Nanu ya mang klaseng bale, ing malukang pagkarinan
Malasakit ning pamilya iyang tutung pakamalan.
Ini nang mayumung lugud, kasing yumu ning panilan
Tune ini mayayakit at keng pusu makalulan

Kareng baleng alang lugud, e kanu pibale-bale
Pablasang ini yang sangkap, ining lugud a dalise
‘nia sasaya ing pamilya maging mayan iti nang bie
Ini nang mayumung lugud, tune iya ing panyese.

This entry was posted in PL Sergio Gramonte Calayag, Poesia, Poeta Laureado. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *