“e mangandiria”

dimdam keng persunal keng pangatau ku
itang sinabi na metung a tau,
metung matenakan karas kareng bersu,
uling ing pusu na dunut yaring ustu:
“e ko pangandirian deng lasip,” ‘yang gingkas,
“a maniamantalang marangle ning oras,
king pamikasala e malilingasngas,
at kenung konsensya ing e mimamasmas.
at ing metung ayup e ke pangandiran
nung mibait neman king metung kulungan,
at mibait ya mung ala man kabaluan
kaniang kaneldo nang timpla ning kakewan.
…mayap ing linugud kayi mebating mu
kesa keng bitasang e linugud tutu.”

11/10/20 /12:08
kabang makasake dyip pagmanibaug

This entry was posted in Capampangan Shakespeare, PL Tuazon Sabandal, Poesia, Sonetu. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *