“aminan ku megkamali ku”

bala ku mo sana atisuran ku ne
keng pamanlakad ku ing lugud a tune
inia pin ing sabla laus lub kung binie
at king pangatau pepalausnan ke.
kaniaman lulugod, anting gagato ka
istung kasabi me o abe ing sinta;
anting susulapo karin babo banua
istung ing kaul na’t uma pagpa keka.
at uli ning sinta binie ku ing sabla
dapot bandang tauli minuli king ala,
gilutan na ku mu’t gewang alang bala
ing sabla kanaku kaibat na ngan ikua.
ngening mesintang ne’yng dapat ingatan ku,
nu’nti ku kababa keng panimanman mu?

08/22/20 /15:06
kabang mamipi

This entry was posted in Capampangan Shakespeare, PL Tuazon Sabandal, Poesia, Sonetu. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *