“i ‘ma”

neng makisulu ku king kakung pamisip
at makirungut ku king pamaginakit
king dimla ning bie ku’t lubas pangabayit
at danun pamamun nang tatang keng sulip;
ining kakung pusu mitmu ya king lungkut
a istung maglapo, angga mata lalbug…
dapot anting bisiu iting sukal ning lub
pane kung usignan ban kung akarungut…
dapot misan aldo king biling anti ’ta,
king e ku siserian, apansinan ku ya
ing e apapansin atin ku kan’ta pa
–ila retang gamat kukusut labada….
ngaku, “Dios, sori pu, isipan ke’yng ala
kabang ining atiu, daraptan na’yng sabla….”

This entry was posted in Capampangan Shakespeare, PL Tuazon Sabandal, Poesia, Sonetu. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *